ไม่รู้เป็นเพราะเราเองหรือเปล่าที่เพิ่งดูหนังฉลามในตำนาน เรื่อง Jaws (1975) ของ Steven Spielberg ทาง Netflix เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ พอมาดู 47 Metres Down (2017) เราเลยรู้สึกเฉย ๆ

ใครที่เพิ่งดู The Shallows มาก่อน อาจมีรู้สึกเฟลบ้างที่ใน 47 Metres Down (2017) ฉลามออกมาไม่เยอะ เพราะใน The Shallows นี่ฉลามมาใกล้มาก แถมยังโผล่มาจองเวรชนิดแทบไม่ให้ Blake Lively พักหายใจ แต่ใน 47 Metres Down (2017) นี่ฉลามแวะมา say hi แค่บางครั้งประปราย (เบื้องต้นเข้าใจว่าทุนต่ำกว่าด้วยก็ส่วนหนึ่ง) อืม ก็ดูเหมือนว่าฉลามจะออกมาแค่ที่หนังเขาตัดต่อมาในเทรลเลอร์นะ lol

แต่จริง ๆ สำหรับเรา การที่เราไม่ค่อยได้เห็นฉลามเยอะหรือไม่ค่อยได้เห็นฉากคนถูกฉลามงับเต็ม ๆ ตาใน 47 Metres Down (2017) มันไม่ใช่ประเด็นหลักนะ เพราะใน Jaws (1975) ซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยเทคโนโลยีหรือ CG ยังไม่บูม เราก็ไม่ได้เห็นฉลามยักษ์โผล่มาเต็ม ๆ ตาเยอะซีน แต่เราก็รู้สึกว่ามันดี มันสนุก และดูมีอะไรให้เราขบคิดมากมาย

แต่ 47 Metres Down (2017) ไม่มีเส้นเรื่องอะไรเยอะ หนังมีตัวละครหลักแค่สองคนคือ Lisa (Mandy Moore จาก A Walk to Remember) กับ Kate (Claire Holt จาก The Vampire Diaries) ที่ไปเที่ยวกันและกะไปทัวร์ฉลามใต้น้ำสนุก ๆ (จริง ๆ ควรแค่ 5 เมตรจากผิวน้ำ) แล้วมีรูปโพสต์ลงโซเชียลฯ ให้คนอิจฉาเล่น แต่มีเหตุขัดข้องทางเทคนิค ทำให้กรงตกลงไปยังพื้นทะเล ใต้ความลึก 47 เมตร ทั้งเรื่องก็จะเน้นที่สองสาวต้องติดอยู่ในกรง พยายาม survive ไปสู่ผิวน้ำก่อนอากาศจะหมด โดยไม่ถูกฉลามกิน

พอสองสาวสองสไตล์ดำดิ่งสู่ก้นทะเล ประเด็นผู้ชายที่ตอนแรกปูไว้เบา ๆ ก็จมไป แล้วเหมือนจะเล่นประเด็นความสัมพันธ์พี่น้องในกรง แต่สุดท้ายก็ไปไม่สุด สรุปก็เน้น survival อย่างเดียวไปเลยอาจดีกว่า เพราะเอาจริงในส่วนของความลุ้นระทึก กดดัน อึดอัด ตึงเครียด เขาทำได้ดีพอสมควรเลย เพราะหนังไม่มีอะไรเลย นอกจากน้ำและความมืด อากาศก็จะหมด ฉลามก็จะกัด ฯลฯ ยิ่งใครเคยดำน้ำมาก่อน หรือกลัวการจมน้ำก็ได้ ก็คงจะอินคูณสอง

หนังก็ให้ความรู้เรื่องการดำน้ำพื้นฐานและข้อควรระวังใต้น้ำนิดหน่อย เช่น ฉลามจะจู่โจมจากด้านล่าง เราต้องว่ายต่ำ ๆ ไว้, อย่ารีบขึ้นสู่ผิวน้ำเร็ว เดี๋ยวจะเป็นโรคน้ำหนีบ ฯลฯ แต่ฉลามเรื่องนี้ดูไม่ค่อยอะไรกับกลิ่นเลือดของเหยื่อมากเท่าเรื่องอื่น ไม่ค่อยมาเฝ้าว่ายรอบเหยื่ออย่างที่เราคาดหวัง คือฉลามตัวใหญ่มากนะ แล้วกลิ่นเลือดคนหนักหน่วงขนาดนั้น ถ้าเอาจริง นางควรพังกรงได้สบายมากในไม่กี่นาทีเลยนะ เออ ตอนแรกเราก็คาดหวังไงว่า มันจะต้องงับกรงหรือกระแทกกรงเยอะ ๆ แต่นี่ปรากฏว่า นางงับครั้งเดียว นางเลิก

นอกจากนี้ก็มีข้อคิด สอนให้คนมีสติในภาวะคับขัน ต่อให้ไม่ได้มี skills หรือ know how เยอะ แต่ถ้ามีสติ ก็อาจจะรอด กล่าวคือ ถ้าสติแตก คิดแต่ว่า “ฉันต้องตายแน่ ๆ” มันก็จะโวยวายอย่างเดียว ไม่ทำอะไร กูพร้อมตาย รอเวลาตายลูกเดียว ในทางกลับกัน ถ้ามีสติ คิดใหม่ทำใหม่ว่า “ฉันจะต้องไม่ตายที่นี่” มันก็จะฮึด และพยายามหาทางเอาตัวรอด ทำทุกวิถีทางให้ตัวเองไม่ตาย (เห็นมะ แค่เปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตเปลี่ยน)

ช่วง 10-15 นาทีสุดท้าย เหมือนหนังพยายามทำให้มีอะไร แต่สำหรับเรา เราก็รู้สึกเฉย ๆ อีกนั่นแหละ มันเป็นการจบที่ไม่ได้สดใหม่ และไม่ค่อยมีชั้นเชิงเท่าไหร่ ยกเว้นว่าคุณไม่ค่อยได้ดูตอนจบของหนังฉลามหรือหนังสัตว์ประหลาดมาเยอะนัก คุณอาจจะชอบการจบเรื่องของ 47 Metres Down (2017) มั้ง

โดยสรุป หนังตอบโจทย์แค่เรื่องความลุ้นระทึกและกดดัน มีสะดุ้งบ้าง เสียวบ้าง ถามว่าสนุกมั้ย มันก็สนุกพอใช้ได้ ไม่ถึงกับน่าเบื่อ ซีนใต้น้ำทำดีระดับหนึ่ง แต่พอดูจบแล้ว มันก็จบไป ไม่ได้มีอะไรน่าจดจำ คะแนนตามความชอบส่วนตัว 7/10

เข้าโรง 13 ก.ค. 2017 นี้