– ขอพื้นที่บันทึก –

13/08/2015 เราอายุ 26 ขวบบริบูรณ์ ปีเบญจเพสของเราผ่านไปแล้ว…

เขาว่ากันว่า เบญจเพสเป็นปีที่ต้องระวัง แต่ปีที่ผ่านมานั้น เราไม่เจออะไรหนักหนาสาหัสในชีวิตเลย ตรงกันข้าม ชีวิตของเรากลับดีขึ้นมากๆ เรียกว่าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องชื่อเสียงและเงินทอง

และที่สำคัญเราก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองแก่เลยสักนิด…

 

11011872_10206862496576852_3658182912944198918_o

 

เราว่า แทนที่พวกเรามัวนับอายุว่าตัวเองแก่เท่าไหร่แล้ว เราควรนั่งนับว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาเราเปลี่ยนแปลงตัวเองอะไรยังไงบ้างมากกว่า (หรือว่าย่ำอยู่ที่เดิม…) อย่างชีวิตของเราไม่เหมือนเดิมสักปี ดีขึ้นทุกปี เพราะเราไม่เคยหยุดพัฒนาตนเอง และแน่นอนว่า เราจะไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่ๆ เราเชื่อมั่นว่าตัวเราไปได้ไกลกว่านี้

เราศรัทธาในตัวเอง เราไม่พึ่งพาหวังผลจากศาสนา เราทำงานแบบผู้ใหญ่ แต่เราใช้ชีวิตแบบเด็ก นั่นเป็นหนึ่งในเคล็ดลับที่ทำให้เราเป็นเด็กที่ประสบความสำเร็จและมีความสุขที่สุดคนหนึ่งได้ในวัยเพียง 25 ปีนั่นแหละ

เราอาจจะไม่ใช่แบบอย่างที่ดีในการดำรงชีวิตและการควบคุมสติอารมณ์ แต่ข้อเสียเหล่านี้… มันก็ทำให้เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้เหมือนกัน (ดูสตีฟ จ็อบส์สิ) เอาจริงๆ นะ ข้อเสียไม่ใช่สิ่งที่ต้องกำจัด คนเราต้องมีของเสียในร่างกาย มีภูมิคุ้มกัน ถ้าดีไปหมด เราจะเป็นคนอ่อนแอ ดังนั้น สำหรับเรา ข้อเสียไม่ได้มีไว้กำจัด แต่เราต้องจำกัดมันให้ได้

สุดท้ายนี้ เราอยากขอบคุณทุกคนที่อยู่เป็นเบื้องหลังความสำเร็จในวัย 25 ของเรา รวมทั้งเป็นส่วนหนึ่งในความสุขของเราและเติบโตมาด้วยกันจนถึงวันนี้ :)

 

11896157_10206862519937436_1579796657491760331_o